اگر طلعت زمین‌گیر شود، پسرش چه می‌شود؟

هر بار که بدنش شروع به لرزیدن می‌کند، پسر کوچکش می‌ترسد.

تشنج که از راه می‌رسد، پسرک گوشه اتاق پناه می‌گیرد و گریه می‌کند. نمی‌داند باید چه کار کند. فقط منتظر می‌ماند تا تکان‌های شدید بدن مادر تمام شود و دوباره چشم‌هایش را باز کند.

طلعت از بیماری خودش نمی‌ترسد.

بزرگ‌ترین ترسش این است که یک روز وسط یکی از همین حمله‌ها، دیگر نتواند از جا بلند شود.

آن وقت پسرش چه می‌شود؟

طلعت در یکی از مناطق حاشیه‌ای استان گلستان زندگی می‌کند. او و پسر خردسالش در اتاقی کوچک در دل یک باغ متروک روزگار می‌گذرانند؛ جایی دور از همسایه‌ها و دور از امنیتی که هر کودکی حق دارد داشته باشد.

اما زندگی همیشه با او مهربان نبوده است.

چهارده ساله بود که او را به اجبار به عقد مردی درآوردند که خیلی زود فهمید معتاد است؛ مردی که کتک می‌زد، تهدید می‌کرد و زندگی را به کابوسی طولانی تبدیل کرده بود.

سال‌ها بعد، وقتی از آن زندگی رها شد، تصور می‌کرد روزهای سخت تمام شده‌اند. اما فقر، تنهایی و بیماری یکی پس از دیگری از راه رسیدند.

امروز طلعت با بیماری‌هایی مانند صرع و تشنج زندگی می‌کند. بیماری‌هایی که نیاز به درمان و پیگیری دارند، اما هزینه‌های زندگی آن‌قدر سنگین بوده که سلامت خودش همیشه در آخر صف قرار گرفته است.

گاهی شب‌ها از درد خوابش نمی‌برد. گاهی روزها توان ایستادن ندارد. اما باز هم بلند می‌شود، چون کودکی چشم‌انتظار اوست.

پسرش هنوز کوچک‌تر از آن است که بتواند تکیه‌گاه مادر باشد.

این روزها طلعت بیش از هر چیز به درمان نیاز دارد؛ درمانی که بتواند کمی از دردهایش کم کند و توان ایستادن را به او برگرداند.

طلعت تنها نیست.

مادران زیادی تحت حمایت مهرآفرین هستند که در کنار فقر و مشکلات معیشتی، با بیماری نیز دست‌وپنجه نرم می‌کنند. زنانی که ستون خانواده‌اند، اما خودشان از ابتدایی‌ترین خدمات درمانی محروم مانده‌اند.

پنجشنبه مهرورزی این هفته برای همین مادران است.

بیایید کمک کنیم طلعت و مادران دیگری شبیه او، فرصت درمان و زندگی سالم‌تری پیدا کنند؛ زیرا وقتی یک مادر از پا بیفتد، کودکی هم پشت سر او آسیب می‌بیند.