دختر بی پناهی که هیچ کس با او مهربان نبود حتی عمویش و مادربزرگش.

قصه زندگی این دختربچه دل آدمی را به درد می‌آورد. پدرش بی مسئولیت و معتاد بود وقتی نتوانست اجاره خانه را پرداخت کند، زن و بچه‌اش را به خانه مادرش برد و خودش برای همیشه گم و گور شد. مادر مائده سرطان دارد و مدتی را برای جراحی تخلیه سینه در بیمارستان بود. عموی مائده از فرصت بیماری مادر و سنگین بودن گوش مادربزرگ استفاده می‌کرد و به اشکال مختلف مائده کوچولو رو مورد آزار جنسی قرار می‌داد. این آزارها به حدی مشمئز کننده بود که مائده هنوز هم با دیدن فضای حمام یا زیرزمین، حالش بد می‌شود و گریه می‌کند. تعرض و تجاوز عمو تنها دلیل اندوه و ناراحتی مائده نبود. مادربزرگش به او غذا نمی‌داد مگر آنکه مائده شیشه‌ها را تمیز می‌کرد یا حیات را جارو می‌زد. خانه مادربزرگ در اطراف بیرجند بود. روان این دختر بی‌گناه بشدت آسیب دیده و حال روحی خوبی ندارد، برآورده شدن آرزویش، دیدن و داشتن دوچرخه‌ای که رویای اوست می‌تواند التیامی باشد برای رنجهایش.